Wauw.. dat was mijn eerste indruk van dit kleine dorpje bovenop een berg: Medinaceli. Ik was vanuit de omgeving Soria naar onderen gereden. Ik zag namelijk een berg en ik wilde kijken of ik daar dichterbij in de buurt kon komen. De weg naar het zuiden, leidde me er juist van weg. Ik had niet zoveel zin om zover te rijden met 30 graden dus besloot ik een camperplaats te vinden waar je gratis kan staan. Met dank aan de gemeente om ook wat toerisme naar die plekken te krijgen.

Ik kwam daar in de middag en er stond nog bijna niemand. Een enorme plaats op de rand van de bergtop, met daarnaast een voetbalveld, en allemaal restaurantjes. Ook stond er een muur (zie foto). Ik liep er wat rond en besloot redelijk snel om de dag af te ronden.

Ik lag nog maar net en de campers bleven maar komen.

Dat was dat.

De volgende ochtend voelde ik dat ik toch weer terug wou richting Soria om die berkkam op te zoeken die ik had gezien. Ik had namelijk onderweg van Xabia naar Nederland toen ik met Gerbert’s auto was, ook een prachtige ruwe berg gezien ten hoogte van Barcelona. Dus ik vond via Park4night een camperplaats in Olite.

Man man man.. wat een weg er heen. Gaten ontwijken en veel terug schakelen. Daar aangekomen voelde het niet oké. Really? Maar ik was moe. Na goed voelen, voelde ik me niet fijn om hier te blijven dus besloot ik om weer weg te gaan. Waarheen? Ik kwam bij een camperplaats aan in Jaca, 77 km van de Franse grens. Blijkbaar was dit de toeristen route want ik zat wederom op een hobbelweg en dat is niet bepaald fijn als het interieur van je camper gemaakt is van houten latjes.

Ondanks deze weg was het uitzicht magisch! Een berg dat opdoemde met ruwe rotsen bovenop en links van me waren opeens de Pyreneeën zichtbaar. Wauw! Ook kreeg ik heel wat signalen onderweg dat het goed was geweest om door te rijden (dat haal ik er in ieder geval uit):
– Eerst reed ik achter een vrachtwagen met een Guiness logo (m’n favoriete biertje).
– Toen heel veel bordjes met 44 en 13 (4 is mijn levensnummer).
– Wèl 50 gieren gezien, 2 buizerds en een rode wouw.
– De prachtige bergen onderweg.
– Een immens groot meer, wat het hele plaatje af maakte.

Na 1,5 uur rijden kwam ik aan in Jaca op een overvolle camperplaats. Nee, toch! Weer kiezen.. Blijven? Nee, voel ik. Er is nog een andere plek in Jaca, iets meer buitenaf. Daar aangekomen kijk ik weer op de berg uit met de rots bovenop Thank you universe. Ook hier stond ik uiteindelijk met meer dan 20 campers.

Morgen ga ik naar een camping vlakbij Parc Natural de la Muntanya de Montserrat om de wc te wassen, mezelf te wassen en even wat nachtjes te verblijven.

Liefs Stephanie

******************

Wow… that was my first impression of this little village on top of a mountain: Medinaceli. I had driven down from the Soria area. I saw a mountain and wanted to see if I could get closer to it. The road to the south, on the other hand, led me away from it. I did not feel like driving that far with 30 degrees so I decided to find a camper place where you can stand for free. Thanks to the municipality for getting some tourism to those places too.

I got there in the afternoon and there was hardly anyone. A huge place on the edge of the mountain top, with next to it a soccer field, and all restaurants. There was also a wall (see photo). I walked around it and decided fairly quickly to finish the day.

I was just laying down and the campers kept coming.

That was that.

The next morning I felt that I wanted to go back to Soria to look for that ridge I had seen. On the way from Xabia to Holland when I was in Gerbert’s car I had also seen a beautiful rough mountain near Barcelona. So I found via Park4night a camper place in Olite.

Man man man … what a road there. Dodging holes and a lot of downshifting. Once there, it didn’t feel right. Really? But I was tired. After feeling good, I didn’t feel comfortable staying here so I decided to leave again. Where to? I arrived at an RV park in Jaca, 77 km from the French border. Apparently this was the tourist route because once again I was on a bumpy road and that’s not exactly nice when the interior of your camper is made of wooden slats.

Despite this road, the view was magical! A mountain loomed up with rough rocks on top and to my left the Pyrenees were suddenly visible. Wow! I also got quite a few signals along the way that it had been a good idea to drive on (at least that’s what I get out of it):
– First I drove behind a truck with a Guiness logo (my favorite beer).
– Then lots of signs with 44 and 13 (4 is my life number).
– Saw 50 vultures, 2 buzzards and a red kite.
– The beautiful mountains along the way.
– An immense lake, which completed the whole picture.

After 1.5 hours drive I arrived in Jaca on a crowded camper place. No, still! Choosing again. Staying? No, I feel. There is another place in Jaca, a little more outside. Once there, I again look out on the mountain with the rock on top Thank you universe. Here too I ended up with more than 20 campers.

Tomorrow I’m going to a campsite near Parc Natural de la Muntanya de Montserrat to wash the toilet, wash myself and stay a few nights.

Love Stephanie