Montserrat, daar zou de camping zijn. Slechts 3 uurtjes rijden. Ik sprak een goede vriend Danny nog in de ochtend waarin hij mij spiegelde in mijn reis. Met de informatie ging ik op pad richting Montserrat.

Nog geen half uur rijden en ik stond langs de kant van de weg, met een huilend meisje, de achterkant van Bust in elkaar en een gele Audi total los. Ik had al wat vaart want ik kwam net van een tankstation alleen de berg was steiler dan verwacht dus ik besloot van automaat in de 3 naar manual in de 2 te gaan en toen… BAM! Tja, hoe kan het dan je op een bus inrijdt? Ben je dan niet aan het opletten? Dikke kans.

Ze belde de politie die na 10 minuten al verscheen. Ik kreeg het gevoel dat ze mij voor dit ongeluk wilde opdraaien en ook de politie zei elke keer.. no English. Nou wat werken we weer lekker mee, dacht ik. Dus ik besloot om m’n contact van de verzekering te bellen en die gaf me het nummer van de alarmcentrale om een tolk te regelen. En ja hoor.. ik kreeg een vertaling onder m’n neus van ‘Friendly part?’ en de politie leek geen haast te maken. Tot op een moment ze ons toch geboden om achter de motoragent aan te rijden naar een andere plek toe. Daar aangekomen heb ik de politie maar even verteld dat ik een tolk regel die Spaans kan. Toen veranderde opeens de energie. Ze hadden door dat ik wel verzekerd was en ze besloten om voor mij een claim op te stellen.

Op het schadeformulier van het meisje bleek uiteindelijk ook dat ze niet verzekerd was.

Ik ben blij dat ik dit zo goed kan aanvoelen en dat ik geen problemen heb om hierin leiderschap te pakken en de boel te organiseren zoals ik dat wil. Want ik heb helaas de Guardia Civil ook eens anders meegemaakt en die zijn soms echt niet bang om je weg te sturen, met lege handen. De claim was gemaakt en ze wilden hem indienen en opeens deed de tablet het niet meer. Ja, fijn technologie 😉

Na 4 uur aan de kant van de weg te hebben gestaan, mocht ik weer m’n reis vervolgen. In de avond kwam ik aan op de camping en was ontzettend moe. Ik had een veld geboekt met elektriciteit maar ik kon helemaal niet de deuren openen want die waren door de vervorming van de ijzeren balk achter de trekhaak vervormd en gingen dus niet meer open. Ik vroeg het aan de receptie en die man bracht me een kabel. Niet veel later kwam er een man van de camper aan de overkant naar me toe en gaf aan dat hij me wilde helpen de deuren open te maken. Er werd nog een man bijgeroepen en zo gingen ze bezig. Ze kwamen uit Israel.

Wat fijn om zulke mensen te mogen ontmoeten. Hulp is overal zolang je maar het durft uit te spreken oftewel goed voor jezelf zorgen en de leiding te durven pakken in je eigen leven. Dat voelde als de ervaring vandaag.

Hier verblijf ik 2 nachten en morgen rij ik door naar omgeving Tarragona om voor een vriend een huis te bezichtigen.. ben er nu toch 😉 Daarna rij ik naar het zuiden, Xabia, om daar naar de garage te gaan voor een offerte om te checken of ik deze reparatie in Spanje mag laten doen of dat ik daarvoor moet terug komen naar Nederland (jaja je gelooft het niet!). Wordt vervolgd….

Liefs Stephanie

******************

Montserrat, that’s where the campground would be. Only 3 hours away. I spoke to my good friend Danny in the morning where he mirrored me in my journey. With the information I set off in the direction of Montserrat.

Less than half an hour of driving and I was standing by the side of the road, with a crying girl, the back of Bust smashed up and a yellow Audi totaled. I already had some speed because I just came from a gas station only the mountain was steeper than expected so I decided to go from automatic in 3 to manual in 2 and then…. BAM! Well, how can it be that you drive into a bus? Are you not paying attention? Fat chance.

She called the police who appeared after 10 minutes. I got the feeling that she wanted to blame me for this accident and also the police said every time… no English. Well, aren’t we cooperative, I thought. So I decided to call my insurance contact and he gave me the number of the emergency center to arrange an interpreter. And yes… I got a translation under my nose of ‘Friendly part?’ and the police didn’t seem to be in a hurry. Until one moment they offered us to follow the motorcycle cop to another place. When we got there, I told the police that I would arrange for an interpreter who could speak Spanish. Then suddenly the energy changed. They realized I was insured, and they decided to make a claim for me.

The girl’s claim form eventually showed that she was not insured either.

I am glad that I can sense this so well and that I have no problems taking leadership in this and organizing things the way I want. Because, unfortunately, I’ve experienced the Guardia Civil differently once and they really aren’t afraid to send you away empty-handed sometimes. The claim was made and they wanted to submit it and suddenly the tablet didn’t work anymore. Yes, fine technology 😉

After 4 hours on the side of the road, I could continue my journey. In the evening I arrived at the campsite and was very tired. I had booked a field with electricity but I couldn’t open the doors because they were deformed by the iron bar behind the tow bar. I asked at the reception and the man brought me a cable. Not much later a man from the camper across the street came to me and said he wanted to help me open the doors. Another man was called in and so they went about their business. They were from Israel.

How nice to meet such people. Help is everywhere as long as you dare to speak out or in other words take good care of yourself and dare to take the lead in your own life. That felt like the experience today.

I will stay here for 2 nights and tomorrow I will drive to Tarragona to look at a house for a friend. I am there now anyway 😉 Then I drive to the south, Xabia, to the garage for a quote to check whether I can do this repair in Spain or that I have to come back to the Netherlands (yay you won’t believe it!). To be continued….

Love Stephanie