Het is al even geleden en wat is er veel gebeurd ondertussen..

Ik begin met de aanrijding. Dat was toch wel een groter ding dan ik dacht. Ik had al besloten dat ik beter naar de Renault garage in Denia kon gaan waar ik al geweest was met toen mijn gouden auto en de tankdop niet open wilde. Daar werkt een Nederlander wat het stukken makkelijker maakt om uit te leggen wat er moet gebeuren gezien het een verzekeringskwestie is.

Zaterdag 10 september reed ik naar Tarragonna om het huis te bezichtigen om vervolgens daarna naar de camping in Javea te gaan. Zoals je in m’n verhalen al hebt kunnen lezen was het behoorlijk heet weer in Spanje en geen doen om Senna de hele dag in de camper te laten dan wel mee te nemen op het hete asfalt. We zaten dus gekluisterd op de camping. In de avond deed ik haar wel in de camper en kon ik met m’n vrienden afspreken die ik al een tijdje niet meer had gezien. Zondagavond vroeg ik aan het universum.. oke, laat ik dan even een maandje ofzo ergens neer kunnen strijken. Een appartementje met groot balkon, in de natuur – dus niet in de stad – met minimaal 2 slaapkamers tegen een prijs van 450-550 euro in de regio Denia. Daarmee ging ik slapen.

De volgende ochtend reed ik naar de Renault garage en liep naar binnen. Ik had geluk en kwam weer met de Nederlander in gesprek. Hij herinnerde mijn naam nog en zelfs m’n vorige auto. Dat was grappig. Hij hielp me met de deuren door de bumper er in z’n geheel eraf te halen zodat ik wel de deuren weer kon openen. Daarnaast heeft m’n verzekeringsagent geregeld dat er een spaans bedrijf als mediator optreedt alvorens de reparatie aldaar wordt uitgevoerd. Ik wacht nog steeds op het contact daarmee.. (typisch Spaans. Als ze nog langer wachten dan ben ik weer in Nederland en kan ik het daar uit laten voeren haha).

Dus ik kom verder met de Nederlander aan de praat, want ik zei.. ik denk dat ik wel even ergens wil neerstrijken om even te aarden. Geen idee of die dat begreep, maar hij zei wel: oh misschien heb ik dan wel iets voor je. Hij liet me foto’s zien van een appartement en ik dacht.. sjiek de friemel! Ik zei.. dat kan ik nooit betalen, dat ziet er zo mooi uit! Waarop hij zei.. 550 te duur? Wat?! Wauw! Wanneer kan ik komen kijken?

Dat werd zaterdag 17 september want tot en met woensdag zaten er nog gasten in.

Zaterdag om 10:00 uur stond ik paraat in het plaatsje, waar ik nog nooit van had gehoord, maar m’n vriendin Ellen wel. Ze herkende zelfs het pand, want Nederlandse vrienden van de politie van haar en Jurgen hebben daar ook een appartement. Nou, wat een toeval! De rondleiding was geweest toen Robert zei.. je woont naast Nederlanders. Oh, zeg ik.. van de politie? Hoe weet jij dat nou?! Haha, altijd leuk. Robert gaf aan dat ik er wel tegen donderdag in kon vanwege nog wat klusjes. Waarop ik zei.. ik wil er eigenlijk wel vandaag in. Oh?!!! Als dat moet, dan moet het, zei hij. Ik: het moet niet, maar wil het wel graag. Waarschijnlijk had ik m’n puppy ogen opgezet want hij ging het regelen. Potverdikkie wat een geluk! Die avond had ik namelijk een feestje in Moraira waar ik met de bus heen moest en dan kon Senna mooi op vast land blijven.

Zo gezegd zo gedaan. De dagen erop kwam Robert nog voor wat klusjes. Wat een fantastische plek. Veel licht. Mooi gemeubileerd en geïsoleerd. Dat laatste is uitzonderlijk want in Spanje heb je zomerhuizen. Koel in de zomer, koud in de winter. Echt koud.. ik heb het nog nooit zo koud gehad als de afgelopen winter in Javea. Ik verbleef in een chalet dichtbij de zee en dan net op een punt waar je zowel de zee hebt aan de oostkust als de zuidkust. Nooit weer! Daarom wilde ik ook niet meer in de winter aan zee zitten.

Hier zit ik op de 4e verdieping met een uitzicht op bergen, groen, witte huisjes met terracotta daken, een vet groot balkon, nog een dakterras daarboven en op het dak een zwembad. 2 slaapkamers, 2 badkamers en een keuken, prachtige woonkamer. Ja wat heb je dan nog meer nodig.

Ondertussen heb ik ook The Van opgezet in Pedreguer, waar een vriendin van me staat met The Tent. Zij geeft in de tent healingssessies en zei gekscherend.. dan zet je toch The Van er naast?

Dat is voorlopig het plan. Wel heb ik duidelijk gemerkt dat het leven vanuit een camper niets voor mij is. Niet met een hond en om nou Senna weg te doen voor het camperleven dat ga ik natuurlijk niet doen. Spanje is mijn land en ik hou van deze hete zomers. Waarom had ik dan een camper gekocht? Om te ervaren hoe dat voelt. Het zigeunerleven zit in m’n bloed en ook al voel ik dat ik nog niet ergens iets wil kopen, maar lekker wil zwerven tussen plaatsen en plekken, hoeft dat niet perse te betekenen dat dat dan maar in een camper moet. Waarschijnlijk ga ik een auto kopen dat ik kan ombouwen tot camper zodat ik ook gewoon een auto heb. Dat is wel echt een gemis nu. Van community naar community trekken lukt dan ook niet met een hond in Spanje tenzij je hele dagen bij de camper wil blijven en steeds nieuwe mensen wil ontmoeten. Ik heb m’n plek gevonden, m’n vrienden hier. Mocht ik een partner treffen die ook van reizen houdt, dan kan het maar zo dat er weer een camper komt. Maar het is niet mijn thuis. De camper is dan niets meer dan een vervoersmiddel.

What’s next? Ik ben bezig met het opzetten van The Table. Een concept om locale ondernemers bij elkaar te brengen voor een X bedrag per maand. Er zijn hier zoveel mensen met een fantastische onderneming die fungeren als eilandjes.. hoe mooi is dat om samen te brengen. Geen idee of er animo voor is, maar dat ga ik weer ervaren.

Tot de volgende!

Liefs Stephanie

*****************

It’s been a while and what a lot has happened in the meantime….

I’ll start with the collision. That was a bigger thing than I thought. I had already decided that I had better go to the Renault garage in Denia where I had been with my golden car and the gas cap would not open. A Dutchman works there which makes it much easier to explain what needs to be done since it is an insurance issue.

Saturday, September 10, I drove to Tarragonna to see the house and then to the campsite in Javea. As you have already read in my stories it was pretty hot weather in Spain and no fun leaving Senna in the camper all day or taking her out on the hot asphalt. So we were stuck at the campsite. In the evening I did put her in the camper and was able to meet up with my friends who I hadn’t seen in a while. Sunday night I asked the universe… okay, let me be able to settle down somewhere for a month or so. A small apartment with large balcony, in nature – so not in the city – with at least 2 bedrooms at a price of 450-550 euros in the Denia region. With that, I went to sleep.

The next morning I drove to the Renault garage and walked in. I got lucky and struck up a conversation with the Dutchman again. He remembered my name and even my previous car. That was funny. He helped me with the doors by taking off the bumper in its entirety so that I did manage to open the doors again. Also, my insurance agent arranged for a Spanish company to act as a mediator before the repair is done there. I am still waiting for the contact with that…. (typical Spanish. If they wait any longer I’ll be back in the Netherlands and can have it done there haha).

So I get talking to the Dutchman, because I said… I think I would like to settle down somewhere for a while to get grounded. No idea if he understood, but he said: oh maybe I have something for you. He showed me pictures of an apartment and I thought: fancy! I said… I could never afford that, that looks so nice! To which he said. 550 too expensive? What?! Wow! When can I come see it?

That became Saturday, September 17 because there were still guests in it until Wednesday.

Saturday at 10:00 am I was ready in the place, which I had never heard of, but my friend Ellen had. She even recognized the property, because Dutch police friends of hers and Jurgen also have an apartment there. Well, what a coincidence! The tour had been when Robert said … you live next door to Dutch people. Oh, I say. From the police? How do you know! Haha, always fun. Robert indicated that I could get in by Thursday because of some more chores. To which I said… I would actually like to get in today. Oh!!! If you have to, you have to, he said. Me: it doesn’t have to, but would like to. Probably I had put on my puppy dog eyes because he was going to take care of it. Darn what luck! That evening I had a party in Moraira where I had to go by bus so Senna could stay on land.

No sooner said than done. The following days Robert came for some odd jobs. What a fantastic place. Lots of light. Nicely furnished and insulated. The latter is exceptional because in Spain you have summer houses. Cool in summer, cold in winter. Really cold … I have never been as cold as last winter in Javea. I stayed in a chalet close to the sea and then just at a point where you have both the sea on the east coast and the south coast. Never again! That’s why I didn’t want to be by the sea again in winter.

Here I am on the 4th floor with a view of mountains, greenery, white houses with terracotta roofs, a fat big balcony, another roof terrace above it and on the roof a swimming pool. 2 bedrooms, 2 bathrooms and a kitchen, beautiful living room. Yes what more do you need then.

Meanwhile, I also set up The Van in Pedreguer, where a friend of mine is with The Tent. She gives healing sessions in the tent and she joked… then you put The Van next to it, right?

That’s the plan for now. However, I have clearly noticed that living out of an RV is not for me. Not with a dog and to get rid of Senna to live in a camper van is something I will not do. Spain is my country and I love these hot summers. So why did I buy a camper van? To experience what it feels like. The gypsy life is in my blood and even though I feel I don’t want to buy anything yet, but want to roam between places and places, it doesn’t necessarily mean I have to do it in a camper van. I will probably buy a car that I can convert into a camper so that I will have a car. That is a real loss now.

Moving from community to community is not possible with a dog in Spain unless you want to stay with the camper all day and meet new people. I have found my place, my friends here. If I meet a partner who also likes to travel, there may be another camper. But this is not my home. The camper is nothing more than a means of transportation.

What’s next? I am in the process of setting up The Table. A concept to bring local entrepreneurs together for X amount of money per month. There are so many people here with fantastic businesses that act as islands… how nice is that to bring together. No idea if there is enthusiasm for it, but I will experience that again.

Until the next one!

Love Stephanie